A penechaira virxe de Monte Penide está rodeada por diferentes parroquias e núcleos de poboación, de leste a oeste: San Xoán de Cabeiro (735 habitantes, segundo o censo de 2005), Santo Estevo de Negros (514 hab.), Santo Andrés de Cedeira (2.074 hab.) e San Vicente de Trasmañó (1.044 hab.).

Estas parroquias presentan unha forma de hábitat disperso, típico das Rías Baixas galegas, que rodea por completo Monte Penide, dando como resultado que haxa moi poucas zonas sen edificacións no seu contorno inmediato.

O espazo do monte está organizado e xestionado mediante Comunidades de Montes Veciñais, unha por cada parroquia, e pequenas coutadas de propiedade privada.

As Comunidades de Montes dedícanse á explotación dos recursos forestais e reinvisten parte das súas ganancias na creación de servizos parroquiais en forma de auditorios e casas da cultura (das que temos unha por cada parroquia), ente outros.

A poboación dedícase primordialmente ao sector secundario e terciario (fábricas e servizos de Vigo e bisbarra), deixando cada vez con menos peso o sector primario (pesca e agricultura).

A vocación pesqueira de Redondela dende o pasado queda testemuñada pola existencia neste contorno de casas de tipo mariñeiro, de pinchos altos con faiados para a almacenaxe das redes. Un arraigo importante das explotacións agrícolas queda amosado polos contos e historias populares que recordan como no alto de Penide se sucedían os campos de trigo ata datas recentes da nosa historia, este dato queda reflectido nos restos de lindes e balados dispersos polo monte e incluso situados entre as mámoas de Chan da Cruz (sobre todo na parte de Cabeiro). Habería que supoñer que esta explotación intensiva afectaría os xacementos do noso monte.

As explotacións agrícolas teñen tamén o seu reflicto na existencia de muíños, moi abundantes sobre o río Fondón, máis de 20, cunha xestión comunal.

A tendencia nos últimos anos é a de converterse nun lugar de dormitorio e residencial da cidade de Vigo, sobre todo, e Redondela. Isto acentúase polas boas vistas e o achegamento ao monte, que fan do lugar un sitio especial para o lecer, o deporte do sendeirismo, o footing e o gozo da natureza en xeral.

A abundancia de auga e, en contraste, a falla de saneamento e traída, fan que a veciñanza se organice ademais en comunidades de auga para aproveitar os recursos hídricos do monte.

Outra das explotacións tradicionais sobre o monte é a da pedra; non hai lugar en Monte Penide que non se vise alterado pola extracción dos canteiros tradicionais, cousa que afectou, sobre maneira, as estruturas tumulares e a desaparición das cámaras megalíticas. A singularidade da construción en pedra diferencia os núcleos inmediatos de poboación: en Cabeiro as casas tradicionais construíronse con lousa de xisto primordialmente, en contraste en Trasmañó a construción é con cachote de granito.